ბოლო წლები დემოკრატიის სტაგნაციის წლებად მიიჩნევა. ამას მრავალი მიზეზი აქვს, იქნება ეს დემოკრატიული ქვეყნების ეკონომიკის შენელება თუ ფულის მზარდი გავლენა პოლიტიკაზე, რაც ამომრჩეველთა პოლიტიკისგან გაუცხოებას იწვევს. ეს ბევრ დემოკრატიულ ქვეყანაში პარტიებისა და პარლამენტების მიმართ ნდობის კლებაში, პარტიაში გაწევრიანებულთა რაოდენობის შემცირებაში, წევრობის საშუალო ასაკის ზრდაში, ექსტრემისტ-პოპულისტური პარტიების გაძლიერებასა და ტრადიციული, დემოკრატიული პოლიტიკური პარტიების დასუსტებაში გამოიხატება.

ამ პრობლემებიდან გამოსავლის ძიებისას, ერთ-ერთი მნიშვნელოვან რეფორმად შიდაპარტიული დემოკრატიის განვითარება მიიჩნევა, როგორც წინაპირობა ამომრჩევლისა თუ წევრების პარტიისადმი ნდობის გაზრდისა და მის საქმიანობაში თანამონაწილეობის გასაუმჯობესებლად. საინტერესოა, რომ ბევრი მზარდი გავლენის პოპულისტური პარტია, შიდა დემოკრატიის მაღალი ხარისხით გამოირჩევა.